Spooky day

Er moest 30 millimeter regen gaan vallen vandaag dus we hadden alles voorbereid en zouden een dagje onderduiken in de tent. Lekker een beetje uitgeslapen om vervolgens op ons gemakkie koffie te drinken met een croissant. De regen kwam inmiddels al met bakken uit de hemel. Het ging er zo hard aan toe dat we elkaar soms even aankeken of alles wel droog zou blijven. Maar onze tent houd zich heel goed in deze zondvloed, dus alles is droog gebleven! We hebben lekker ons eigen ding zitten doen. Maar ik zou ik niet zijn om toch nog even weg te willen. Het was inmiddels droog geworden en de temperatuur was erg aangenaam. Zeker om even wat te gaan wandelen. Ook voor Ziva.

Het landschap was ook super mooi geworden! De wolken rolde heel gaaf van de bergen af. Dus wilde ik de pootjes even strekken en legde dit voorzichtig in de week bij de baas. Als hij geen zin zou hebben, dan zou ik even alleen gaan. Maar samen is altijd leuker en gezelliger natuurlijk.

Maar na even op zijn Osmand navigatie appje te hebben gekeken had hij in een fractie van een seconde bedacht om de auto even te pakken! En ja hoor, tollen mee, geocache spullen mee en gaan. Yeah, we gingen cachen!! Een klein trailtje dat ik op het oog had, lekker in de buurt.

En mocht je je afvragen waar Pipo de Clown is? Nou deze is geëmigreerd naar Frankrijk! We hebben echt zijn wagen gezien!

En dan gelijk wat fotootjes maken van die mooie luchten. Het trailtje was echt leuk! Een eenvoudig pad, maar erg leuk voor een middagloopje. Onder weg kwamen we zelfs een bruggetje tegen waar ik uiteraard even over heen moest lopen…

Ik heb 4 geocaches kunnen scoren, de een wat makkelijker dan de andere. Soms zaten we vast gehaakt in de bramenstruiken. Maar je moet er wat voor overhebben. Nog steeds waren de luchten en wolken erg mooi. Alex zei: “nu zouden we eigenlijk de Col de Rousset op moeten”. Tja, en ik ben ik niet om te zeggen “ik zeg doen”. Ik zeg nu eenmaal overal ja op! Dus zo gezegd zo gedaan. Hond naar de tent, goede fotocamera opgehaald en op naar de 1200 meter hoge berg met zijn haarspeldbochten.

Wauw! Wat was dat geweldig!! Het werd steeds mistiger en mistiger en de wolken steeds mooier!! Het werd ook een stuk kouder! Eenmaal bij de tunnel van de Col de Rousset konden we parkeren om het landschap te bewonderen. Helaas was alles dicht door de mist, we hadden gehoopt dat de bergtoppen boven de laaghangende bewolking uit zouden komen. Dit hadden we op een eerdere foto ergens gezien. Maar des al niet te min was het nog steeds super gaaf. En…natuurlijk… ik moest daar wel mijn geocache oppikken. Deze was nog niet eens heel makkelijk te vinden, maar des te leuker is het.

Terug naar de auto bleek mijn ‘reis’ nog verder te gaan. Alex had gezien dat we nog hoger konden, op naar de 1400 meter. Daar gingen we dan, nog een klein stukje hoger. Hier was helemaal geen hand voor ogen te zien, echt super spooky!!

De vraag werd hier wederom gesteld: “ligt hier geen geocache?” Uiteraard had ik in de auto al stiekem op mijn appje gekeken maar had ook gezien dat deze op 0,7 km afstand moest liggen van de auto. Ik dacht, dat doet hij nooit! Nou daar gingen we dan, op weg naar de cache, via een heel steil pad over de keien op onze lage wandelschoenen in korte broek met veel mist en 11 graden boven nul!

Dit alles alleen op de GPS vanaf de parkeerplaats. Niks was daar te zien om ons heen dan alleen mist. Of we zouden de cache vinden of er zou de volgende dag in de Franse krant staan: “Nederlands stelletje in ravijn gestort in de mist”. 😀 Hoe maffer wil je het nog hebben!? 😀
Maar na een flinke klauter hebben we uiteindelijk mogen loggen op een vreemde plek met een huisje in de mist en spooky bomen om ons heen. Nu snel maar weer terug, het was 18.00 uur geweest en we moesten nog terug naar beneden. Eenmaal weer bij de auto hoorde we weer het geklingel van koeien bellen in de mist. Verder was het er doodstil! Toch gingen we nog even op zoek naar het geluid van de koeien bellen. Wij als 2 malloten richting het geluid zonder echt uit te kijken, totdat we allebei een oplazer kregen van schrikdraad. Beide maakte we een spongetje alsof het een boobytrap was. We waren zo recht op schrikdraad afgelopen!! De koeien hebben we daar niet gezien.

Nu werd het echt tijd om naar beneden te gaan, het was echt mooi geweest voor vandaag. Halverwege Rousset zijn we nog even gestopt voor de echt mooie foto’s. Wat een schitterend landschap zo!

Zit je in Zuid Frankrijk waar het anderhalve week ruim 30 graden was en is het nu ineens 11 graden. Nou we hebben er van genoten! Wederom een topdag met een hoop plezier!! En bij de tent heerlijk verwend met een lekkere maaltijd van gebakken zalm en brood en een heerlijk dip mengsel.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.